هیچگاه پیش از ازدواج به کسی نگویید که به او علاقه مند شده اید. عکس ها، صداها و دست خط را می شود دور انداخت، اما کلمه ها را...

فرشته دستش راستش را به سینه ی پیر مرد نزدیک کرد. و ناگهان صدای فرشته پر طنین تر و قدرتمند تر از پیش شد. - - تو را من قبض روح خواهم کرد پیامبر خدا. دست و پای پیر مرد شروع به لرزیدن کرد. نیروی پیشینی که احساس می کرد به آرامی عقب رانده شد و در برابرش نوری عظیم و قدرتی ماورایی احساس کرد. حتی سر

توی خیابان ها قدم می زنی و چیزی زیر لب زمزمه می کنی.هنوز هم نمی دانی چیزهایی که می خواندی از کجا توی ذهنت جا پیدا کرده بودند.شاید مثل فیلم رزونانس* یکی از خودت توی دنیای دیگری این ها را حفظ کرده و حالا دنیای در حال فروپاشی دارد تجربه ها را یکی می کند که قیامت برپا شود و به هزار احتمال و ... قضاوت شو

یه سالی می شه که دارم توی ذهنم نوشتن یه کتاب دفاع مقدس رو بالا پایین می کنم.اما مشکل اینجاست که هر چی جلوتر می رم بیشتر به سخت بودن ماجرا پی می برم.از اینکه واقعا توی فلان عملیات شکست خوردیم یا نه بگیرید تا انتخاب شهید یا عملیاتی که بر اساسش بنویسم.بعد از طرفی حجم کتابای بی در و پیکر موجود رو نیگا م

خبر به دورترین نقطه جهان برسدنخواست او به من خسته - بی گمان - برسدشکنجه بیشتر از این؟ که پیش چشم خودتکسی که سهم تو باشد به دیگران برسدچه می کنی؟ اگر او را که خواستی یک عمربه راحتی کسی از راه ناگهان برسد...رها کنی برود از دلت جدا باشدبه آن که دوست تَرَش داشته به آن برسدرها کنی بروند و دو تا پرنده شو

سلام. خیلی وقته شعر نگفتم. ولی خب شادروان زارع دوباره هوس شعر داد به سرمون. نمی دونم خوب شده یا نه، ولی خواستم بخونیدش :) نسیم خبر آورد که حال تو خوب است نشسته ای به کناری و عشق میریسی

جمعه, ۱۲ خرداد ۱۳۹۶، ۰۴:۴۱ ق.ظ سال ها پیش سرزمین مادری اش را تسلیم مردی جوان کرده بود.سال ها پیش کلاه خودش روی درخت جا مانده بود و حالا چندمین نسل از کبوترها در آن به دنیا می آمدند.سال ها پیش زره و اسبش را فروخته بود و بیل به دست گرفته بود.نه که بترسد،گمان می برد مرد جوان از اون بیشتر می تواند س

پستی رو توی وبلاگ دوستم خوندم که خیلی محشر بود.ولی روی یه چیزش بحث داشتم. نه که بحث ها، در واقع حرف داشتم. بخشی از پست این بود:و خب ایراد این بخش اینه:خدا از چی به وجود اومده؟جواب ما: خدا به وجود نیومده.ماجرا همون پیش فرض هاست. با پیش فرض ما سوال ایش

سلام داستان جدیدم رو اینجا گذاشتم کافه سیمرغ اگه دوست داشتین بخونید +نظراتتون قطعا ارزشمنده

معشوقه ی عاشق شده آتش زده ما رادرد است که عاشق بشود عشق جوانیانگار که کوهی که دلش سخت بلرزدویرانه کند شهر و دیاری به نگاریمن سخت پشیمانم و تو تیر نگاهتبر قلب و لب و دست و دلِ جان بنشانی1396/2/12*

سلام. به پیشنهاد یکی از دوستان نویسنده ام گروهی رو توی تلگرام تشکیل دادیم واسه داستان نویسی و این طور کار ها. در واقع قراره توش داستانامون رو بذاریم و همدیگه رو نقد کنیم. هر کدوم از دوستان خواستن بیان قدمشون روی چشم. فقط شرط حضور همین ماجرای داستان ن

انشا طور حتی دی:آقا جای همه ی دوستان خالی. یکی از بهترین نمایشگاه های کتابی بود که رفته بودم. جمع عجیب غریبی دور هم جمع شده بودیم که فقط صدرامون کم بود :)کسای دیگه رو هم دوست داشتم ببینم ولی خب اکثرا تهران نبودن.و اما به رسم نمایشگاه قبلی:(بی هیچ ترت

یه چیز باحال دیدم و بهتره بگم چیز با حالی توجهم رو جلب کرد. و اینکه همیشه نباید نالید، گاهی اوقات کارهای قشنگی می شه و باید اونا رو هم دید و خوشحال بود از اتفاقاتی که اطرافمون میافته. و اما این اتفاق: آقا ما با رفیقمون رفتیم گردش و غیره( ما آدم خیلی خوبی هستیم و پولهایمان در یک واقعه ی مبارک ته کشید

برای اینکه به دنیا قرار برگردد دعا کنید که انسان به غار برگردد دعا کنید که از این شب لجن خواری به روزهای شریف شکار برگردد برای ایمنی از زهرخند همسایه دوباره پس برود پیش مار برگردد به دست دوده های این دیده های مصنوعی طبیعی است که رنگ بهار برگردد به اصل و اسب امیدی هنوز اگر باقی ست دعا کنید که آن

فیلم کاپیتان شگفت انگیز یا همچین چیزی رو می دیدم. کاپیتان فانتستیک بود انگار حالا نمی دونم درست ترجمه کردم یا دارم کج قدم برمیدارم.در هر حال اسمش خیلی مهم نیست.مهم اینه که با خیلی از اصول من در تضاد بود و خب این به فکر واداشتم.عموم فلسفه های امروزی برای من خودویرانگرن. یعنی خودشون خودشون رو نقض می ک

سالی که گذشت... سال زیبایی بود. مثل دیگر سال هایی که خداوند خلق می کند. خداوند زمان را در لحظه می آفریند و همین است که هر ثانیه ی مان منحصر به فرد است. منحصر به فرد است که یک ثانیه ی من با یک ثانیه ی تو تفاوت دارد و منحصر به فرد است که یک ثانیه ی من با دیگر ثانیه ام تفاوت دارد. این یک ویژگی است و ق

جنون یک حالت آنی است. مفهوم دیگری ندارد. اینکه چاقو را تا دسته، نه که اغراق کرده باشم، دقیقا تا انتهای تیغه، در سینه ی یک مرد فرو کنی و بعد برای آنکه چیزی از وجودش کم نشود خون های بیرون ریخته را تا حد امکان درون دهانش بریزی و به چشم های ترسیده اش نگاه کنی، اصلا یک اتفاق ساده نیست. یک مراسم است.

دیدین بچه ها که می خورن زمین یا می خوره سرش به میز و ... شروع می کنن مث چی عر زدن؟ بعد ماجرا چیه که وقتی مادر محترم میاد و به میز می گه چرا بچم رو اوف کردی؟ و دوتا کشیده میزنه به میز، بچهه ساکت می شه. جدا ماجرا چیست؟ +این ماجرای چرا پسرم رو اوف کردی و ... هم باز تو تاکسی اتفاق افتاد. دی:

لانتوری رو دیدم. و خب حالم بده فکر نمی کردم یه فیلم ایرانی بتونه این طور تاثیر گذار باشه. + و خب نمی دونم واقعا آقای روحانی انقدر هوای فیلمسازها رو داشته که مثلا توی یه فیلم بخوان شو تبلیغاتی براش برگزار کنن یا دلش رو به دست بیارن؟ شایدم واسه مجوز گرفتن این تیکه ها رو توش گذاشتن که مثلا بشه پخش شه و...

در ادامه ی پست قبل: کان، گوش میدی؟ راستش هیچ کدوم از ما قرار نیست صد سال وقت داشته باشیم. و هیچ کدوممون هم این وقت رو نداریم. اگه چیزی داشته باشیم، همین امروزه. همین لحظه فکر می کنم مادر کان هم توی مکالمه مذکور داشت همون لحظات آخر زندگیش رو می بخشید...